सभाव (कविता) - गंधाली गांवकर

कुल्ले वरी

दांगांक धरून

फाटीं ओडपी

आसात हांगा खूब 

 

पूण,

दर्यांतल्या लाटां वरी

वांगडाच घेवन

मुखार सरप्यांची

ना हांगा कमी.

नशिबाक खेपून 

दीस-रात न्हिदून

जीण सारपीय

आसात हांगा खूब

 

पूण,

हट्या पेटाऱ्या वरी

तुटिल्ली घराची जाळी

परत यत्नान गुंथप्यांची

ना हांगा कमी.

दुसऱ्याचेर तिश्टून

धुकलपी बगलांटां

आसात हांगा खूब

 

पूण,

फुलिल्ल्या फुलां वरी

दुसऱ्याच्या बरेपणाचो

परमळ पातळुप्यांची

ना हांगा कमी.

घसघसत्या पावसा वरी

रागान शेवटुवपी उतरां

आसात हांगा खूब

पूण,

गोड म्होंवा वरी

गोडसाणेन मन फुलोवन

मोगान समजून सांगप्यांची

ना हांगा कमी.

 

 

- गंधाली गांवकर, एम. ए. कोंकणी भाग 2 (2022)

 

Comments

Popular posts from this blog

म्हजो बाबा (कविता) - वेलरी आंतोन गोम्स

आधुनीक ‘खा-जे’ (लेख) - रचिता नायक