Posts

Showing posts from October, 2022

घरकान्न ती! (कविता) - सिमरन घनश्याम मडकयकार

हाताक पाचवीं कांकणां कपलाक तुज्या नांवाचो कुंकूम नवी व्हंकल नव्या घरांत आयली तुजो हुमरो हुपून   दीस गेले , म्हयने गेले संवसार तिका जुळूंक लागलो ल्हव ल्हव तुज्या घरचो आतां कोनशान कोनसो कळूंक लागलो   मनाक वायट दिसलें तरी हांसरो भेस केलो तिणें तुज्या सुखा खातीर तिणें सों सलें सगळें उणें दुणें   त्रास कश्ट सों शीत कितलेय केन्नाच दाखोवन दिवची ना तुजो आदार आसलो जाल्यार संकटांक ती भिवची ना   वागय तिका मोगान तूं परक्या घरांत आयल्या हाची जाण तिका जावची न्हूं   तूंच तिचो आवय बापूय तूं च तिचें घर दार तूं च तिचें कुळार जावन सासणाचो जावचो आदार   घरकान्न ती इतलें सोडून आनी कांयच मागना घरकाराचो मोग मेळचो हीच तिची कामना   - सिमरन घनश्याम मडकयकार , एम. ए. कोंकणी भाग 1 (2022)

कोंकणी खातीरचे म्हत्वाचे दीस आनी म्हत्वाच्यो घडणुको

  कोंकणी खातीरचे म्हत्वाचे दीस आनी म्हत्वाच्यो घडणुको   23 जून 1877 – शणै गोंयबाब जयंती     9 एप्रील 1946 – शणै गोंयबाब पुण्यतिथी (जागतीक कोंकणी दीस)   8 जुलय 1939 - अखिल भारतीय कोंकणी परिशदेची स्थापना   19 डिसेंबर 1961 - गोंय मुक्ती दीस   30 सप्टेंबर 1962 - कोंकणी भाशा मंडळ , गोंयची स्थापना   16 जानेवारी 1967 – जनमत कौल (अस्मिताय दीस)   26 फेब्रुवारी 1975 – स्वतंत्र भास म्हणून कोंकणीक साहित्य अकादेमी , नवी दिल्लीची मान्यताय   1986 - गोवा कोंकणी अकादेमीची स्थापना   4 फेब्रुवारी 1987 – राजभास दीस   30 मे 1987 – गोंय घटक राज्य दीस   20 ऑगस्ट 1992 – भारतीय संविधानाचे आठवे वळेरींत कोंकणीचो आसपाव (कोंकणी राष्ट्रमान्यताय दीस)   2006 - रवीन्द्र केळेकार हांकां ज्ञानपीठ पुरस्कार   2016 - महाबळेश्वर सैल हांकां सरस्वती सन्मान   2022 - दामोदर मावजो हांकां ज्ञानपीठ पुरस्कार   संकलन - स्नेहा सबनीस, एम. ए. कोंकणी भाग 2 (2022)

शाळा (कविता) - वेलरी गोम्स

शाळेची इमारत व्हड ना   पूण भुरग्यांच्यो गरजो पुराय जातात शाळेंत सकाळचे , दनपारचेय वर्ग सुमार दोन हजार भुरगीं शिकतात.     शाळेंत गरीब गिरेस्त ल्हान व्हड   असो भेदभाव शिक्षक करिनात   सगल्या भुरग्यांक समान वागणूक   म्हणून सगले शिक्षक खूब आवडटात.       शाळेंत तरेकवार सर्ती   भुरगीं उमेदीन वांटो घेतात   वांटो घेवपाक शिक्षक मदत करतात   चुकल्यार ते समजावन सांगतात.     शाळेंत वाचपघर म्हळ्यार विशेशताय तरेकवार दिसाळीं , नेमाळीं मेळटात   खेळपा खातीर , व्यायामा खातीर मैदान मन भुलोवंक इश्टाचो सांगात म्हणून भुरग्यांक शाळा अदीक आवडटा.     - वेलरी गोम्स, एम. ए. कोंकणी भाग 2 (2022)    

सभाव (कविता) - गंधाली गांवकर

कुल्ले वरी दांगांक धरून फाटीं ओडपी आसात हांगा खूब     पूण , दर्यांतल्या लाटां वरी वांगडाच घेवन मुखार सरप्यांची ना हांगा कमी. नशिबाक खेपून   दीस-रात न्हिदून जीण सारपीय आसात हांगा खूब   पूण , हट्या पेटाऱ्या वरी तुटिल्ली घराची जाळी परत यत्नान गुंथप्यांची ना हांगा कमी. दुसऱ्याचेर तिश्टून धुकलपी बगलांटां आसात हांगा खूब   पूण , फुलिल्ल्या फुलां वरी दुसऱ्याच्या बरेपणाचो परमळ पातळुप्यांची ना हांगा कमी. घसघसत्या पावसा वरी रागान शेवटुवपी उतरां आसात हांगा खूब पूण , गोड म्होंवा वरी गोडसाणेन मन फुलोवन मोगान समजून सांगप्यांची ना हांगा कमी.     - गंधाली गांवकर, एम. ए. कोंकणी भाग 2 (2022)  

जिणेचें सत्य (कविता) - प्रिन्सी डा कोस्ता

आयज म्हाका फाल्यां तुका कोणाक तें चुकना सोदून केल्यार सोद ताची कोणाक तें गावना.   केन्नाय जातलें उगतें मनशाच्या जल्माचें दार कळचेंच ना केन्ना येत म्हूण ताचेर मरणाचें ल्हार.   भुरगो तरणाटो जाणटो कोणाकच तें रावना वाटेर ताका आडावपाक कोणाचोच हात पावना.   गरिबी वा गिरेस्तकाय पळोवन तें येना तशेच , कोणय मनीस स्वता तें मागून घेना.   कोणाच्यानूच करपाक जायना मरणाक फाट येवचें आसल्यार केन्नाय येत धरून मनशाचे जिणेची वाट.   मरण जावन आसा मनशाचे जिणेचें सत्त कोणाच्यानूच करूंक जायना ताका नश्ट.   मरणाक आमी आमचे जिणेंत ना भिवया मनांत भंय दवरनासतना फुडली वाट चलत रावया.     - प्रिन्सी डा कोस्ता, एम. ए. कोंकणी भाग 2 (2022)

दिसता म्हाका (कविता) - जेस्मिला फेर्नांडीस

दिसता म्हाका रावूं हांव एकलेंच रडपाक येता आपशेंच दिसता म्हाका जालां हांव पिशें आतां करूं हांव कितें?   जड जाता मन म्हजें भरून येता काळीज म्हजें सोडलीं हांवें सगलीं सतां ते दीस गेले आतां   आख्खी रात म्हाका जागयता तूं सपनांत म्हज्या येता तूं किरणां भशेन चकचकता तूं चान्न्या भशेन लखलखता तूं   दिसता म्हाका चोरून हाडूं तुका मोग तुजो जालो म्हाका दिसता म्हाका जायतें कितें पूण तुका दिसता कितें?     - जेस्मिला फेर्नांडीस , एम. ए. कोंकणी भाग 1 (2022)

पप्पा (कविता) - पौर्णिमा स. आमोणकार

पप्पा! कितलो मायेस्त रे पप्पा तूं काम करून जरी तूं थकलो जाल्यार बेजारना कसो रे तूं?   कितल्योय जरी कपलाक आंठयो आसल्यो तरी केन्नाच आमकां दाखोवन दिना तूं तें सगळें विसरून हासकुरें मूख आमच्या मुखार दवरता तूं   दीस आनी रात कश्ट करता कितले त्रास रे तूं काडटा तूं जरी सांगना आसत तरी तुजे त्रास आमकां दिसता   कितेंय चूक जर केली जाल्यार तापयता खरो तूं पूण जे तुजे तापसाणेंतय तुजो आमचेर मोगच दिश्टी पडटा   तूं आमचेर कितलो मोग करता तो दाखोवन दिना पूण आमकां खबर आसा सगळ्यांच्यांनी चड आपल्या भुरग्यांचेर जीव घालपी आनी मोग करपी तो तूंच रे पप्पा तो तूंच रे पप्पा     -    पौर्णिमा स. आमोणकार , एम. ए. कोंकणी भाग 1 (2022)

म्हजो गांव (कविता) - शुभंकर हेगडे

पाचव्याचार दोंगरा गोपांत   म्हजो ल्हानसोच गांव   चारूय दिको सैमान नटला श्रीस्थळ ताचें नांव     मळबांत ऊंच येवकार हांगा दितात माड माडयो जश्यो सोबीत , सुंदर , तामश्यो म्हारथावेल्यो घुडयो   देवा मल्लिकार्जुनाचें देवूळ हांगा म्हज्या घरा सामकार सकाळपारा सूर्य किरणां   करता अभिशेक कळसार   फाल्गुनाचे दसमीक धोलार तोणी शिगम्याची पडटा दारा-दारांत तुळशी मुखार   गडी उमेदीन नाचता   अवतार पुरसाचो येता   हांगचे सांतरेर भार   तरगांचो नाच जाता धोल जंगाटीचे तालार     बर्‍या वायट वेळार धांवन येवपी   म्हजो एकवटाचो गांव ना कसल्यो वणटी हांगा   ना कसले भेदभाव     जशे आंबे पणस हांगचे एकदम रुचीक रसाळ तशे लोक गांवचे गोड आनी म्होंवाळ   असो म्हजो गांव दिसता जरी ल्हान   ताचे गूण गायतना   म्हाका जाता अभिमान   कोणाचीय नदर लागची असो म्हजो गांव   श्रीस्थळ ताचें नांव   श्रीस्थळ ताचें नांव   श्रीस्थळ ताचें नांव ...