पप्पा (कविता) - पौर्णिमा स. आमोणकार

पप्पा! कितलो मायेस्त

रे पप्पा तूं

काम करून जरी तूं थकलो

जाल्यार बेजारना

कसो रे तूं?

 

कितल्योय जरी कपलाक आंठयो आसल्यो तरी

केन्नाच आमकां दाखोवन दिना तूं

तें सगळें विसरून

हासकुरें मूख आमच्या मुखार

दवरता तूं

 

दीस आनी रात कश्ट करता

कितले त्रास रे तूं काडटा

तूं जरी सांगना आसत तरी

तुजे त्रास आमकां दिसता

 

कितेंय चूक जर केली जाल्यार

तापयता खरो तूं

पूण जे तुजे तापसाणेंतय तुजो

आमचेर मोगच दिश्टी पडटा

 

तूं आमचेर कितलो मोग करता

तो दाखोवन दिना पूण

आमकां खबर आसा

सगळ्यांच्यांनी चड आपल्या भुरग्यांचेर

जीव घालपी आनी मोग करपी

तो तूंच रे पप्पा

तो तूंच रे पप्पा

 

 

-   पौर्णिमा स. आमोणकार, एम. ए. कोंकणी भाग 1 (2022)