जिणेचें सत्य (कविता) - प्रिन्सी डा कोस्ता
आयज म्हाका फाल्यां तुका
कोणाक तें चुकना
सोदून केल्यार सोद ताची
कोणाक तें गावना.
केन्नाय जातलें उगतें
मनशाच्या जल्माचें दार
कळचेंच ना केन्ना येत
म्हूण ताचेर मरणाचें ल्हार.
भुरगो तरणाटो जाणटो
कोणाकच तें रावना
वाटेर ताका आडावपाक
कोणाचोच हात पावना.
गरिबी वा गिरेस्तकाय
पळोवन तें येना
तशेच, कोणय मनीस
स्वता तें मागून घेना.
कोणाच्यानूच करपाक
जायना मरणाक फाट
येवचें आसल्यार केन्नाय येत
धरून मनशाचे जिणेची वाट.
मरण जावन आसा
मनशाचे जिणेचें सत्त
कोणाच्यानूच करूंक
जायना ताका नश्ट.
मरणाक आमी आमचे
जिणेंत ना भिवया
मनांत भंय दवरनासतना
फुडली वाट चलत रावया.
- प्रिन्सी डा कोस्ता, एम. ए. कोंकणी
भाग 2 (2022)
Comments
Post a Comment