वेळ (कविता) - रिमी वाझ
वेळ म्हणटा - तूं म्हाका रावल्यार
हांव धांवतां,
तुज्या परस एक पावल
हांव सदांच फुडें आसता
दुख्खाच्या वेळार तुज्या फुडें वचपाची
म्हज्यांत तांक आसना
पूण सुखाच्या वेळार मात
म्हजो वेग कसोच उणो जायना
पूण एक मात...
म्हजेर विस्वास धरूं नाका
हांव कोणाचोच आपलो न्हय
तुमी सगळीं परकीच म्हाका
आयज जरी हांव तुज्या फावरार
फाल्यां कोणाच्या हें सांगूंक जायना
आयज जर तूं म्हाका व्हड
फाल्यां आनी कोणय जावंक शकता
म्हजें ना धड
म्हाका गरीब- गिरेस्त लागना खरें
तुमचे खातीर हे सगळे मात
म्हाका एक सारके
कशे सांगू हें कळना
हांव कोणाकूच आपलो म्हणूंक शकना
एक मात म्हाका तुमी आपल्या ताब्यांत
फकत त्याच खिणाक करूंक शकतलीं
जेन्ना तुमी म्हजो उपयोग करून
तुमचें नशीब फुलोवंक पावतलीं
रिमी वाझ
एम. ए. कोंकणी (भाग – १)
सरकारी महाविद्यालय, केपें
Comments
Post a Comment