अदृश्य बंदखण (कविता) - दिप्ती काकोडकार
हे अदृश्य बंदखणींतल्यान सुटका मेळत म्हाका?
उजवाडटलो तो दीस केन्ना?
हय! त्याच दिसाची तर वाट पळयतां हांव.
म्हजे भोंवतणी घाल्ली ही मर्यादा
पार केल्यार यश मेळत
म्हाका?
म्हज्या हातांत आसूनय
नकळत कितें तरी चुकता
म्हाका,
हो भास काय सत्य?
प्रस्न उप्रासला म्हाका.
बंदखणीचे नेमय आगळेच,
तांच्या नेमांनी बसता जाल्यार तुका मेकळीक
ना तर बस आशेन दीस
सारीत.
केन्ना म्हणसर सोंसप
हें?
आनी कितलो तेंप?
म्हजींय कारणां आसात
म्हजेंय कांय...
मनाक पटना तरीय मानचें
पडटा
मोन्यांनी रावून सोंसचें पडटा..
विचित्र ही बंदखण
अदृश्य आसूनय त्रास
म्हाकाच काडचे पडटात,
जापो म्हाकाच दिवच्यो
पडटात...
स्वताक सोडून
कोणाक आनी कितल्या जाणांक फटोवप हांवें?
मेळटली सुटका म्हाका?
हे अदृश्य बंदखणींतल्यान...
पळयतां आतां त्याच
दिसाची वाट हांव...
पळयतां आतां त्याच दिसाची वाट हांव...
दिप्ती काकोडकार
एम.ए कोंकणी (भाग-2)
सरकारी महाविद्यालय, केपें
Comments
Post a Comment