याद - शुभ्रता शिवा वेळीप
याद
खिणां खिणांत म्हाका
येता याद तुजी
उलयल्लीं उतरां तीं
आमी
अजून ओंठार
आसात ताजीं
हांसतें तुजें
मुखामळ
अजून म्हज्या
मनाक लायता पिशें
एक दीस तूं दिसना जाल्यार
न्हीद सुद्धा
पडना घेतल्यार पासून उशें
तूं दुयेंत आसल्यार
दुख्ख जाता म्हज्या
काळजांत
तरी आसतना मन शांत जाता
हातांत हात धरतकच तुज्या
हातांत हात धरतकच तुज्या
तूं फुड्यांत आसतना म्हज्या
दिसता तो खीण केन्नाच सोंपचो
न्हय कसो
अशींच आमी दोगांनी उरचीं
जिविताच्या दर एक खिणां खिणांनी
विसरूंक तुका म्हज्यान
जावचें ना
मोग तुजो आसा म्हज्या काळजां भितर
हात आमचो सुटचो न्हय केन्नाच
दोगांय आमी मरसर
दोगांय आमी मरसर
- शुभ्रता शिवा वेळीप,
एम. ए. कोंकणी भाग 1 (2022)
Comments
Post a Comment