भुरगेपण - स्नेहल नायक

भुरगेपण

 

कोण म्हणटा तें भुरगेपण

व्हड जातकीर शेणून वता

तीं भोळेपणां, तींस्तेपणां

खिणान उडून ना जाता

 

वेळ वता तशें व्हड जावप

ही काळाची गरज आसता

पूण मेळटा थंय भुरगो जावप

ही संद केन्नाच सोडप नासता

 

दर्यावेळ आंगणांतल्यो, बोटी कागदाच्यो

ह्योच गजाली भुरगेपणांतले व्हडविकायेच्यो

पानांचे पयशे, इस्पिकांचे बंगले

भुरगेपण आसलें जें, तें हातूंत रंगलें

 

कितलें व्हडलें जालें म्हण हें

भरगेपण ना सोंपपाचें

मनान खंय तरी लिपून बसलां

दर एकल्या मनशाचें.

 

 

- स्नेहल नायक, एम. ए. कोंकणी भाग 1 (2022)

Comments

Popular posts from this blog

म्हजो बाबा (कविता) - वेलरी आंतोन गोम्स

आधुनीक ‘खा-जे’ (लेख) - रचिता नायक

सभाव (कविता) - गंधाली गांवकर