रूप तुजें - नलिशा रुपेश वेळीप

रूप तुजें

 

देखून तुजें रूप

भुल्लें म्हजें मन

ताकता तुजी वाट

जावपाक तुजें धन

 

रूप तुजें रुपेस्त

काळजाक म्हज्या भावता

रिगचें तुज्या गोपांत

मन आशेन रावता

 

नदर तुजी करता

पिशें म्हजें मन

हांसो तुज्या ओंठांचो

गायतात मोगा कवीन

 

- नलिशा रुपेश वेळीप, एम. ए. कोंकणी भाग 1 (2022)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

म्हजो बाबा (कविता) - वेलरी आंतोन गोम्स

  ल्हान ‌ आसतना बाबा तुवें खूब त्रास काडले कांयच फाल्स करिनासतना जाता तितलें हाडून ‌ दिलें   आपल्या मोगा ‌‌ ळ हातांनी म्हाका न्हाणायलें - जेवयलें मस्तीपणां केल्ल्या वेळार बडी मारून ‌ शिटकायलें   आईन ‌ मातशें तापयल्यार ‌ तोंड फुगोवन बसतालें बाबाचे वेंगेंत पावतकच सगळें दुख्ख विसरतालें   जोर - थंडी मातशी आयल्यार जीव जातालो ताचो भियेल्लो गांवठी वखदां करून जीव परतो ‌ करी खिळखिळिल्लो   आतां ‌ ल्हानांचें व्हड जालें पूण बाबा म्हजो ‌ तसोच आसा ‌ आजून लेगीत म्हणटा " भांगराच्या पोरा म्हज्या बाबाचो ‌ सांगात तुका सदांच आसा ."     वेलरी आंतोन गोम्स ‌ एम . ए . कोंकणी ( भाग – 1) सरकारी महाविद्यालय , केपें
Read more

आधुनीक ‘खा-जे’ (लेख) - रचिता नायक

खाण - जेवण हें मनशांचें जगपाचें सा धन . आमच्या चव आनी रुची प्रमाण वेगवेगळ्या खाणांचे प्रकार आमी करून खातात . पूण आयचीं जीं खाणां आमी खातात तीं आमचे भलायके खातीर कितलीं बरी ? असो प्रस्न सदांच म्हज्या मनांत ये ता . आयचीं खाणां जशीं पिझ्झा , बर्गर , केक , चीझ रोल आदी ह्या खाणांचीं नांवां आयकून तोंडाक उदक सुट्टा . पूण हीं खाणां सदांच खायत जाल्यार आमची भलायकी इबाडूंक शकतात हें मात आमी विसरतात. तेलाचीं खाणां खावन थोड्यांक पित्त जावंक शकता . पूण तीं खाणां खातना आमी चिं त्ता त काय ? इतलीं म्हारग खाणां खावन आमी आमच्या पोटाची चरबी वाडोवन घेतात आनी मागीर ती उणी करपाक पयशे मोडून वेगवेगळीं वखदां घेतात . पूण अशें आदल्या लोकां वांगडा जायनासले . पयलीं च्या लोकां चें जेवण खाण पु श्टीक आसतालें . तांदळाची भाकरी , तवसळी , सत्व , ना स ण्यांची भाकरी , अशीं पु श्टीक खाणां खावन शेताचो वावर करून तांची कूड घट्ट उर ताली . आतां आधुनीक खाणां खावन , कुडीची कांयच हाल - चाल नासून भलायकी इबाडपाक लागल्या . ह्या पु श्टीक खाणाचे जिन्नस तें खाव पाचे सो डाच , तांचीं नांवां लेगीत आयच्या भुरग्यांक खबर नात . आमचो शे...
Read more

सभाव (कविता) - गंधाली गांवकर

कुल्ले वरी दांगांक धरून फाटीं ओडपी आसात हांगा खूब     पूण , दर्यांतल्या लाटां वरी वांगडाच घेवन मुखार सरप्यांची ना हांगा कमी. नशिबाक खेपून   दीस-रात न्हिदून जीण सारपीय आसात हांगा खूब   पूण , हट्या पेटाऱ्या वरी तुटिल्ली घराची जाळी परत यत्नान गुंथप्यांची ना हांगा कमी. दुसऱ्याचेर तिश्टून धुकलपी बगलांटां आसात हांगा खूब   पूण , फुलिल्ल्या फुलां वरी दुसऱ्याच्या बरेपणाचो परमळ पातळुप्यांची ना हांगा कमी. घसघसत्या पावसा वरी रागान शेवटुवपी उतरां आसात हांगा खूब पूण , गोड म्होंवा वरी गोडसाणेन मन फुलोवन मोगान समजून सांगप्यांची ना हांगा कमी.     - गंधाली गांवकर, एम. ए. कोंकणी भाग 2 (2022)  
Read more