मनशांच्या सभाव पावसा सारखो - रिमी वाझ

मनशांच्या सभाव पावसा सारखो

 

गोंय हें दर्यादेगां खातीर तशेंच न्हंयो आनी धबधबे अशें आदी उदकाच्या प्रकारां खातीर फामाद आसा. तशेंच वेगवेगळे तरेन पावस गोंयांत आमकां खूब प्रमाणांत पळोवंक मेळटा. गोंयकारांचे जिणेंत पावस हो म्हत्वाचो घटक जाल्ल्यान पावसा संदर्भांत आमचे भाशेंतूय वेगवेगळी उतरावळ मेळटा. देखीक, पावस शेनता, पिरपिरता, घोगेता, रकता अशें आदी तरेचे पावसाचे प्रकार आमकां दिसून येतात.

पावस आनी मनशाचें सामकें लागींचें नातें आसा. मनशाचो सभाव हो पावसा सारखो आसता. जेन्ना पावस झडत रावता तेन्ना आमकां बेजार येवपाक लागता. तेच तरेन मनीस फक्त एकेच तरेन वागता, केन्नाय पळयल्यार ताच्या मुखामळार हांसो, दुख्ख, निराशी मुखामळ, राग आदी ह्यो भावना सोडून त्या भितरली खंयचीय एक भावना सदांच ताच्या वागणुकेंत दिसल्यार आमकां ताचो बेजार येवपाक लागता. अशे तरेच्यो भावना ताचे वागणुकेंतल्यान आमकां दिसून येतात, तेन्ना आमकां ताचो सभाव कसो आसा हें जाणवता. तशेंच बारकायेन नदर मारून पळयल्यार आमकां कळटा की पावसाची गत तशीच आसता. केन्ना मोटो घोग्यांनी झडटा. जशें खूब रागार जाल्लें वरी भास जाता वा केन्ना बारीक, केन्ना एकदम शांत कसो दिसता.

तशें पळोवंक गेल्यार गोंयांत पावस तरे-तरेन झडटा, तेच तरेन आमच्या मनशांचे जिणेंत दर दिसा झडटना पळोवंक मेळटा तो आमचो सभाव. पावस पिरपिरता तेच तरेन एक-एक व्यक्ती सदांच आपल्या जिवितांत पिरंगत आसता. तशेंच बारीक पावसाची एक दडक येवन वता, ती खोशये सारकी आसता. जाल्यार केन्ना दुख्ख जाल्यार पावसा सारको आमचो सभाव शिरशिरता. पूण केन्ना-केन्ना आमच्या जिवितांत खोशी ही थोड्याच वेळापुरती आसता, हें खबर आसून लेगीत आमी खोशी जावंक विसरतात.

जशें पावसाचे वेगवेगळे प्रकार आसतात तेच तरेन आमच्या जिवितांतय पावसाच्यो खूब तरेच्यो दडको सभावाच्या रुपांत दिसपट्टे जिणेंत घडटात, पूण पावस फक्त एकेच तरेन झडून थांबना, तो आपलें वेगवेगळे तरेचें रूप दाखयता. आमच्या जिवितांत अशें एकच सभावान वागूंक फावना. जावं तो पावस पिरपिरू वा घोग्यांनी येवं, आमी आमचो सभाव बदलूंक वावरूंक जाय. जर आमच्या सभावाक बदलपाची खूब गरज आसल्यार आमी प्रयत्न करीत रावंक जाय. जेन्ना पावस एकेच तरेन झडत रावता तेन्ना ताका वायट उतरां म्हणून आमी ताचेर बेजार जातात. तेच तरेन आमचो सभाव एकूच तरेचो दवरूंक जायना. तो प्रत्येक व्यक्ती विशीं वेगळे तरेचो आसता. पूण केन्ना-केन्ना तो गरजे भायर खुबूच वेगळो जावंक पावता आनी ताची दिशा बदलता. अशा वेळार जर आमी आमचो वायट सभाव मात्सो कुशीक दवरून बरे तरेन वागपाचो प्रयत्न करिनात जाल्यार तें खूब लुकसाणाचें जावं येता.

जसो पावस हो सगळो काळ झडत रावना तशेंच आमी आमचो सभाव त्या व्यक्ती कडेन बरे तरेन दवरूंक ना लेगीत जाल्यार प्रयत्न करपाचो सोडपाक जायना. अशें केल्यार आमचें नातें फुलूंक पावतलें. नाजाल्यार तें फुलचें ना. तशेंच नात्यां भितर सभावाचो जाय तितलो पावस आनी तेच तरेचो पावस घालपाक आमकां प्रयत्न करचो पडटलो. जर एका फुलाच्या रोंप्याक अती उदक मेळ्ळें जाल्यार तो रोंपो फुलूंक जाय तसो फुलूंक शकचो ना. तेच तरेन नात्यांत जाय तितलें उदक शिपूंक आनी जाय त्याच प्रकाराचो पावस तातूंत घालपाक आमकां कळपाक जाय. आमच्या सभावाचें भान दवरून आमी प्रयत्न करपाक जाय. ह्या खातीर आमी नात्यां भितर व्यक्ती प्रमाण बदलपी सभावाचें जाळें चड जड करूंक फावना वा चड ल्हव दवरूंक जायना. तें समान दवरूंक वावरपाक जाय. 

रिमी वाझ, एम. ए. कोंकणी भाग 2 (2022) 

भांगरभूंय दिसाळ्याचें लिंक - 

http://epaper.thegoan.net/3579194/BHAANGARBHUIN/Bhaangarbhuin#page/5/1